Οι συμπτώσεις στη δολοφονία του Βασιλιά Γεωργίου Α’ και ο… βολικός ένοχος.

Μέχρι τις 6 Μαρτίου 1913 στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων υπήρχαν μόνο καλές ειδήσεις. Πόλεις απελευθερώνονται, ελληνικοί πληθυσμοί προσχωρούν στον εθνικό κορμό. Î"ιάννινα και Θεσσαλονίκη γίνονται -ξανά- ελληνικές.

Μισός αιώνας χωρίζει αυτά τα δύο εξώφυλλά του ίδιου περιοδικού. Το αριστερά είναι αφιερωμένιο στη στέψη του και το δεξιά στη δολοφον� �α του

Ο Î'ασιλιάς Î"εώργιος έχει εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη. Ξέρει ότι η πόλη αυτή αποτελεί τη πολύφερνη νύφη. Μπορεί να την έχει απελευθερώσει ο Ελληνικός Στρατός, αλλά την εποφθαλμιούν όλοι οι Σύμμαχοι της Ελλάδας στον Î'’ Î'αλκανικό Πόλεμο, οι Î'ούλγαροι και οι Σέρβοι. Θεωρεί ότι η εκεί παρÎ� �υσία του αποτελεί υπενθύμιση ότι η πόλη αποτελεί μέρος του Î'ασιλείου του…

Φανταστική απεικόνιση της δολοφονίας του Î"εωργίου.

Είναι πέντε το απόγευμα της 5ης Μαρτίου (με το παλαιό ημερολόγιο, 18 Μαρτίου με το Î"ρηγοριανό). Ο Î"εώργιος επιστρέφει από τη βόλτα του. Τον συνοδεύει ο υπασπιστής του ταγματάρχης Î"ιάννης Φραγκούδης. Κανείς άλλος. Î"εν του αρέσουν τα αυστηρά μέτρα προστασίας. Μετά από 49 χρόνια, 11 μήνες και 16 μέρε� �‚ στον ελληνικό θρόνο τα έχει… ζήσει όλα.

Έτσι τουλάχιστον νομίζει, γιατί ξαφνικά κοντά στη περιοχή του Λευκού Πύργου ένας άγνωστος τον πυροβολεί πισώπλατα. Ο Φραγκούδης τον αφοπλίζει οι χωροφύλακες που καταφθάνουν τον ακινητοποιούν. Όσο για τον Î'ασιλιά αφήνει την τελευταία του πνοή κατά τη μεταφορά του στο «Παπάφειο». ΕίνΠ±Î¹ 67 χρόνων. Ο δολοφόνος είναι Έλληνας, από το Λιτόχωρο, λέγεται Î'λέξανδρος Σχοινάς και οι αρχές σπεύδουν να το ανακοινώσουν προλάβουν ταραχές. Η πόλη αποτελεί μωσαϊκό εθνοτήτων, το μόνο που δεν θέλουν οι αρχές είναι επεισόδια μεταξύ τους που θα έβαζαν σε κίνδυνο την παραμονή της πόλη στη� �½ Ελλάδα.

Ο Î'λέξανδρος Σχοινάς αμέσα σε δύο Κρήτες Χωροφύλάκες που είχαν αναλάβει να την τήρηση της τάξεως στην πόλη

Όπως σ’ όλες τις ανεξιχνίαστες πολιτικές δολοφονίες οι ένοχοι πιθανολογούνται, κρίνοντας από ποιοι ωφελήθηκαν από τη δολοφονία. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει το «άσπρο» και το «μαύρο».

Καταρχήν ο ίδιος ο δολοφόνος ήταν μια περίεργη περίπτωση. Καλός μαθητής στο Î"υμνάσιο, ήρθε στην Î'θήνα γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου, αλλά ποτέ δεν πήρε στα σοβαρά τις σπουδές του. Στην Î'θήνα συνήθως ζητιάνευε. Οι Χωροφύλακες έσπευσαν να ανακοινώσουν ότι δεν είναι Î'ούλÎ� �αρος για να προλάβουν τυχόν επεισόδια. Εκτός από την ετικέτα του αναρχικού του κόλλησαν και αυτές του αναρχικού, του τρελού και του διεστραμμένου.

Μια ακόμα φωτογραφία του Î'λέξανδρου Σχοινά με τους φρουρούς του. Τα μέτρα δεν απέτρεψαν την αυτοκτονία του!

Μα εάν ήταν όλα αυτά, τότε ποιος ο λόγος να γίνει δεκτό το αίτημά του να δει τη Î'ασίλισσα Όλγα;

Πολύωρη ήταν η συνάντηση του δολοφόνου με τη χήρα του δολοφονημένου Î'ασιλιά. Κανείς δεν έμαθε ποτέ τι συζήτησαν. Άλλωστε ο Σχοινάς δεν είχε το χρόνιο να πει πολλά. Στις 6 Μαΐου σύμφωνα με ανακοίνωση της Χωροφυλακής ξέφυγε από την προσοχή των οργάνων, βούτηξε στο κενό από ένα παράθυρο που � �®Ï„αν ανοιχτό κι έδωσε τέλος στη ζωή του.

Άποψη της Θεσσαλόνίκης λίγο πριν απελευθέρωσή της με φόντο τον Λευκό Πύργο

Θα μπορούσαν να «μιλήσουν» τα όσα είπε στους ανακριτές και υπέγραψε στις ομολογίες του. Άλλη σύμπτωση κι εδώ. Η δικογραφία χάθηκε. Λέγεται ότι κάηκε στη διάρκεια της μεταφοράς από την Θεσσαλονίκη στην Î'θήνα, άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι ένα αντίγραφο του φακέλλου χάθηκε από τη Î'ουλή!

Η ομογενειοακή εφημερίδα της Νέας Υόρκης «Î'ταλντίς»

Ο υπασπιστής του Î'ασιλιά, ο Κύπριος Î"ιάννης Φραγκούδης, ήταν Ολυμπιονίκης στην σκοποβολή στους Ολυμπιακούς Î'γώνες του 1896. Είχε κερδίσει τρία μετάλλια (χρυσό, αργυρό, χάλκινο). Είναι ο άνθρωπος που συνέλαβε τον Σχοινά. Î"εν έμεινε πολύ στην Ελλάδα. Στάλθηκε στη Νέα Υόρκη για να μελετήσει τηΠ½ προμήθεια πυρομαχικών. Έπαθε ηλεκτροπληξία και πέθανε ακαριαία στις 19 Οκτωβρίου 1916.

Î"ηλαδή, δολοφονείται ο για 50 χρόνια Î'ασιλιάς, αυτοκτονεί ο δολοφόνος και λίγο αργότερα παθαίνει ηλεκτροπληξία ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυς!

Ποιοι όμως είχαν συμφέρον να δολοφονήσουν τον Î"εώργιο; Ο στρατηγός Λεωνίδας Παρασκευόπουλος αφηγείται ότι ο ίδιος ο πρίγκιπας Νικόλαος (γιος του Î"εωργίου) του αποκάλυψε ότι η δολοφονία ήταν έργο ξένων δυνάμενων!

Υπόνοιες για ανάμειξη της Î"ερμανίας ή της Î'υστρίας αφήνει και ο ανακριτής της υπόθεσης Î'ασίλης Καντερές.

Î"εκαετίες αργότερα ο καθηγητής Πολυχρόνης Ενεπεκίδης βρήκε δύο τηλεγραφήματα που αφορούν την υπόθεση στα Î'υστριακά αρχεία. Το ένα με ημερομηνία 19 Μαρτίου 1913, επομένη της δολοφονίας (Î"ρηγοριανό ημερολόγιο), έχει αποστολέα τον πρόξενο της Î'υστροουγγαρίας Κραλ και αναφέρει ότι «τα ελατ� �®ÏÎ¹Î± δεν φαίνεται να είναι πολιτικά». Την ίδια μέρα ο πρεσβευτής φον Μπράουν αναφερει σε τηλεγράφημα του από την Î'θή\να στη Î'ιέννη:

«Ο κ.Î'ενιζελος, τον οποίον μόλις επεσκέφθην την 10ην Ï€.μ ώραν, πιστοποιεί κατ’ ουσίαν το περιεχόμενον του προηγούμενου τηλεγραφήματος ως προς τον δράστην της δολοφονίας και απορρίπτει την τελευταίαν εκδοχήν, τη δημοσιευθείσαν εις τας πρωινάς εφημερίδας, καθ΄ ήν η δολοφονία προϋποθέτΠµÎ¹ συνωμοσίαν και πολλούς συνωμότας»,ενώ αργότερα στις 21 Î'πριλίου ενημερώνει τους ανωτέρους του, ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι πεπεισμένη ότι η δολοφονία είναι έργο του βουλγαρικού κομιτάτου».

Tο newsbreak.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστι� �ºÎ¬ σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το newsbreak.gr ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.